Bilmem kaçımız mutlu hayatta bilmem kaçımız yorgun,yılmış...ertelemek bazı şeyleri aklının bir köşesine kaydedip beklemek. Neden yaşayamıyoruz içimizden gele gele isteye isteye hep engeller hep o dik yokuş gözümüzün önünde..Korkuyoruz savaşamıyoruz bi türlü gerçeklerle ya arkamıza atıyoruz dile gelenleri ya da gözümüzün önünde duruyor tüm çıplaklığıyla bir türlü öğrenemiyoruz yan yana yürümeyi..Kimseyi eleştirmiyorum,ahkam da kesmiyorum zaten insanın yaşadığı hayat bilmeceyken en ağır yükü taşıyorken kimin ne haddine hesap sormak.
Unutulmaması gereken tek gerçek insan olduğunu hatırlamak..Çıkarsız,hesapsız dünya yaratmak kendine lakin biz bunda bir adım bile ilerleyemiyoruz.Kafamızda hep o tilki neden,nasıl,niçin soruları her durumda bizi köşe sıkıştıyor ve anlamıyoruz bugünün tekrarı yok..Benden başka yok.Senden başka yok...
Büyük adam olalım diye dirseklerimizi çürük tük o tahtalarda,para kazanalım rahat yaşayalım sözleri ağzımızda kutsal bi özdeyiş oldu.Unutturdular sevgiyi aşkı, büyük kazançlar yerini aldı o güzel kokulu aşk duygularını.
Tek gecelik ilişkileri önümüze olağan bir durummuş gibi kafamıza ite kaka soktular biz bunun hoş bir şey olmadığını savundukça bize nerede yaşıyorsun sen gözüyle baktılar.Hal bu olunca sustuk içimize kapandık.
Aşkı aramaya başladık..içimizdeki boşluğun ancak sana bakan güzel gözlerin olduğunu,yaralarının ancak o kutsal saydığın insana değer olduğu biliyorduk çünkü.
Diyeceğim o dur ki Aşka inanmıyorsanız insanları o iğrenç dünyanıza sürüklemeyin.İnsan sever,insan aşık olur,insan sahip çıkar sevdiğine eğer bunun doğru olduğu düşünmüyorsan sana bunun doğruluğundan güzelliğinden bahsetmeyeceğim.Çünkü anlayamayacaksın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder